Fabels over liposuctie: wat er wel en niet klopt

Op verjaardagen, in forums en op sociale media hoor je over liposuctie de meest uiteenlopende verhalen. De een noemt het een snelle afvalkuur, de ander zegt dat het vet binnen een jaar toch weer terugkomt. Beide verhalen kloppen niet helemaal. Wie overweegt de ingreep in het buitenland te laten doen, bijvoorbeeld in Moskou, heeft vooral baat bij nuchtere informatie. Hieronder vier fabels die vaak opduiken, telkens naast wat er medisch wel van klopt.

Fabel 1: met liposuctie val je af

Dit is waarschijnlijk het grootste misverstand. Liposuctie is geen methode om gewicht te verliezen. De ingreep verwijdert plaatselijke vetophopingen onder de huid die blijven zitten, ook als je gezond eet en regelmatig sport. Denk aan de flanken die maar niet slanker worden, of de binnenkant van de dijen.

De weegschaal zegt na de operatie dan ook weinig. Het verschil zit in de vorm: een strakkere taille, een rechtere lijn van de heup naar het bovenbeen. Wie twintig kilo wil afvallen, is beter geholpen met een traject via de huisarts, een diëtist en meer beweging. Pas als het gewicht stabiel is en er nog hardnekkige plekken over zijn, komt liposuctie in beeld.

Dat is ook de reden dat een goede chirurg eerst naar je gewichtsverloop vraagt. Schommelt je gewicht nog flink, dan is het moment eenvoudig te vroeg. Een eerlijk advies om eerst stabiel te worden is geen afwijzing, maar een manier om te zorgen dat het resultaat straks ook blijft staan. Zie de ingreep daarom als contouren bijwerken, niet als een kortere weg naar een lager gewicht.

Fabel 2: liposuctie haalt cellulite weg

Cellulite en overtollig vet worden vaak in één adem genoemd, maar het zijn verschillende dingen. Cellulite is het oneffen, sinaasappelhuidachtige oppervlak dat ontstaat door de manier waarop bindweefselstrengen de huid naar binnen trekken. Ook slanke mensen hebben het.

Liposuctie behandelt cellulite niet direct. De ingreep haalt vet weg uit een diepere laag, terwijl cellulite vooral aan het oppervlak zichtbaar is. Soms oogt een bovenbeen na de ingreep gladder doordat de contour verandert, maar daar kun je niet op rekenen. Het kan zelfs zo zijn dat de huid iets onrustiger lijkt als er veel volume verdwijnt en de huid weinig elasticiteit heeft.

Vraag daarom tijdens het consult eerlijk wat je kunt verwachten op de plek waar jij cellulite ziet. Een chirurg die zegt dat liposuctie je sinaasappelhuid oplost, beantwoordt een andere vraag dan jij stelt. Voor cellulite bestaan aparte behandelingen, en die staan los van het verwijderen van vet. Het helpt om vooraf op te schrijven wat je precies stoort: de omvang, de vorm of juist het oppervlak van de huid.

Fabel 3: het vet komt na een jaar gewoon terug

Hier zit een kern van waarheid in, maar het verhaal wordt vaak verkeerd verteld. Vetcellen die tijdens liposuctie worden verwijderd, komen niet terug. Op die plek zijn er daarna simpelweg minder vetcellen over.

De vetcellen die achterblijven, kunnen wel groeien als je aankomt. Wie na de ingreep flink in gewicht stijgt, ziet dat terug, soms ook op plekken die niet behandeld zijn. Daardoor ontstaat het idee dat het vet terugkeert, terwijl het in werkelijkheid om nieuwe gewichtstoename gaat.

Een stabiel gewicht is dus de beste manier om het resultaat te beschermen. Een paar praktische punten:
• kies een moment waarop je gewicht al maanden stabiel is;
• plan na de herstelperiode een rustige opbouw van sport;
• let vooral in het eerste jaar op je eetpatroon, als het lichaam nog aan de nieuwe vorm went.

City Medical Centre in Moskou vat dit op de informatiepagina over liposuctie voor lezers uit Amsterdam kort samen: verwijderde vetcellen komen niet terug, de overgebleven cellen kunnen bij gewichtstoename groter worden. Dat is een eerlijkere uitleg dan veel van wat je online leest.

Fabel 4: een paar gaatjes, dus herstel stelt niets voor

Het klopt dat de littekens klein zijn. De canule gaat door insteekopeningen van ongeveer 3 tot 7 millimeter, die meestal niet gehecht hoeven te worden. Maar onder de huid is wel degelijk gewerkt, en het lichaam heeft tijd nodig om te herstellen.

Zo ziet het herstel er doorgaans uit:
• de eerste 7 dagen geen zware inspanning en niets zwaars tillen;
• 4 tot 6 weken een compressiekledingstuk dragen;
• 4 tot 6 weken geen sauna, zwembad of intensieve sport;
• minstens een maand geen alcohol en geen zonnebank;
• na 7 tot 10 dagen meestal weer aan het werk en de normale routine.

Zwelling en blauwe plekken trekken grotendeels weg in week 4 tot 5. De eerste veranderingen zie je na ongeveer twee weken, een tussenresultaat na 1,5 tot 2 maanden en de uiteindelijke contour na 3 tot 6 maanden. Wie verwacht na een lang weekend klaar te zijn, komt dus bedrogen uit. Reken bij een reis naar het buitenland ook mee dat je het compressiekledingstuk thuis nog weken draagt, ook op kantoor en tijdens het slapen.

Wat wel klopt: voor wie de ingreep bedoeld is

Als je de fabels wegstreept, blijft een vrij heldere doelgroep over. Liposuctie is bedoeld voor volwassenen met een stabiel gewicht die last hebben van plaatselijk vet dat niet reageert op dieet en training. Behandelbare zones zijn onder meer buik en flanken, dijen aan de binnen- en buitenkant, rug en onderrug, armen en schouders, kin en hals, de knieën en bij mannen de borst wanneer de zwelling vooral uit vet bestaat. Meerdere zones kunnen in één operatie worden behandeld.

De minimumleeftijd is 18 jaar. Een bovengrens is er niet, dat wordt na onderzoek beoordeeld. Niet geschikt zijn onder meer zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, en mensen met ernstige hart-, nier- of leverziekten of ernstige chronische of psychische aandoeningen. Een acute infectie, een ontstoken huid in het gebied of bloedverdunners zijn redenen om de ingreep uit te stellen.

Voor de operatie laat de kliniek een hormonaal onderzoek doen, zodat een endocrinoloog een hormonale oorzaak kan uitsluiten, plus standaard bloedonderzoek, een ECG en een thoraxfoto. Wie daarna nog twijfelt, kan het gratis consult gebruiken om de eigen verwachtingen te toetsen. Vragen over reis en verblijf horen bij de coördinator, die het hele traject begeleidt.